1. yenicə bitirdiyim coetzee romanı. nə qədər uzaq görünsə də, bir növ adrien brody'nin çəkildiyi village filmini, bir qədər də 1984-ü xatırlatdı (sadəcə bəzi motivləri). xəyali düşmənlər, imperiya sərhədlərini qorumaq adıyla hərbi nəzarət və sair. əsərdə ağdərililərin əbədi torpaq ehtiraslarını heç vaxt sönməyəcək məşəl kimi əllərində gəzdirir sanki cümlələr. bunların fonunda ənənəvi yasaq sevgilər və yaşlılığın gətirdiyi süstlük roman boyu artan-azalan xətlərlə əsərə başqa bir rəng qatır. coetzee bir müddət ingiltərədə qalsa da, ingilislərin istər ədəbiyyatında olsun, istərsə də münasibətlərinin soyuqluğunda yazılarının hərarətini və səmimiyyətini itirməyən yazıçı kimi yaddaşımda özünə yer eləmiş biridir.

(bax: john maxwell coetzee )